Literatura Drukuj
wtorek, 04 maj 2010
image_001.jpgLegendę przygotowano na podstawie wielu publikacji. Bezcenne okazały się liczne opracowania Jerzego Ficowskiego, w tym: Regiony wielkiej herezji i okolice. Bruno Schulz i jego mitologia (2002) oraz Okolice sklepów cynamonowych (1986). Ten sam autor opracował również Księgę listów Brunona Schulza (2002). Niezwykle bogata faktograficznie jest praca Jerzego Jarzębskiego Schulz (1999). Nieco podobny charakter mają książki Wiesława Budzyńskiego Schulz pod kluczem (2001) i Miasto Schulza (2005).
Warto też wymienić opracowany i zredagowany przez Włodzimierza Boleckiego, Jerzego Jarzębskiego i Stanisława Rośka Słownik schulzowski (2002, 2007), jak również dwutomowe wydawnictwo dokumentujące wystawę Bruno Schulz. Ad Memoriam, zorganizowaną przez Wojciecha Chmurzyńskiego w 1992 roku w warszawskim Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza (t. I. – Bruno Schulz 1892-1942. Rysunki i archiwalia ze zbiorów Muzeum Literatury im. A. Mickiewicza, 1992; t. II – Bruno Schulz 1892-1942. Katalog-Pamiętnik wystawy „Bruno Schulz. Ad Memoriam”..., 1995). Trudno pominąć prace Władysława Panasa: Bruno od Mesjasza. Rzecz o dwóch ekslibrisach oraz jednym obrazie i kilkudziesięciu rysunkach Brunona Schulza (2001), Bruno Schulz albo Intryga Nieskończoności (2003), Willa Bianki. Mały przewodnik drohobycki dla przyjaciół (fragmenty) (2006); warto wspomnieć o zbiorze tekstów Małgorzaty Kitowskiej-Łysiak Schulzowskie marginalia (2007), a także o opracowanym wspólnie przez wspomnianych autorów tomie „W ułamkach zwierciadła…”, zawierającym materiały z lubelskiej konferencji schulzologicznej, która odbyła się w 2002 roku (wyd. 2003).
Od kilu lat pojawiają się opracowania ukraińskie czy też polsko-ukraińskie i tu wymienić trzeba co najmniej dwa tytuły: Drohobycz wielokulturowy pod redakcją Mieczysława Dąbrowskiego i Wiery Meniok (2005), a także zbiór materiałów z drohobyckich  konferencji schulzologicznych pt. Bruno Schulz a kultura pogranicza pod redakcją Wiery Meniok (2007). Ukazała się również pierwsza ukraińska biografia Schulza – książka Romana Mnycha pt. Drohobyczanin Bruno Schulz (2006).
Szereg interesujących informacji zawierają zeszyty wydawanej we Wrocławiu „Ziemi  Drohobyckiej”.
Wreszcie wymienić należy edycję prozy Schulza: Opowiadania. Wybór esejów i listów, w opracowaniu Jerzego  Jarzębskiego (1989, 1999).
Chętni obszerną literaturę uzupełniającą znajdą na stronie WWW.brunoschulz.org , prowadzonej przez pasjonatkę Schulza, Branislavę Stojanović.
< Poprzedni   Następny >
Kopiowanie zamieszczonych materiałów i ich wykorzystywanie bez zgody autorów jest zabronione 2002 - 2010. Wszystkie prawa zastrzeżone Niecodziennik Biblioteczny.